அப்படியே ஆபிரகாம் தேவனை விசுவாசித்தான், அது அவனுக்கு நீதியாக எண்ணப்பட்டது” கலாத்தியர்:3.6

விசுவாசிகளின் தகப்பன் என்று அழைக்கப்படும் ஆபிரகாமின் சந்ததியை குறித்து அவரது 75வது வயதில் வாக்குத்தத்தத்தை (ஆதியாகமம்:12.3,4) பெறுகிறார். 11 ஆண்டுகள் காத்திருந்தும் குழந்தையில்லை என்ற நிலை ஏற்பட்ட போது, மனைவி சாராளின் ஆலோசனையை கேட்டு பணிப்பெண் ஆகாரின் மூலம் இஸ்மவேலை (ஆதியாகமம்:16.16) பெறுகிறார்.

அடுத்த 13 ஆண்டுகளுக்கு பிறகு, தனது வாக்குத்தத்தம் இன்னும் நிறைவேறவில்லை என்பதை தேவன் (ஆதியாகமம்:17.1) உறுதிப்படுத்துகிறார். நீண்ட 25 ஆண்டுகள் காத்திருந்த பிறகு, ஈசாக்கு என்ற மகனை 100வது வயதில் ஆபிரகாம் (ஆதியாகமம்:21.5) பெறுகிறார்.

நீண்ட காத்திருப்பிற்கு பிறகு கிடைத்த மகனுக்கு சிரிப்பு என்று பொருள்படும் ஈசாக்கு என்று பெயரிடுகிறார். அந்த அளவிற்கு மகிழ்ச்சியை உண்டாக்கிய மகன் ஈசாக்கை, பலியாக செலுத்துமாறு (ஆதியாகமம்:22.2) ஆபிரகாமிடம் தேவன் கேட்கிறார். எந்தொரு உறுதியான மனம் கொண்ட மனிதனாக இருந்தாலும், இது போன்ற ஒரு சோதனையில் தளர்ந்து போவான். இந்தச் சூழ்நிலையிலும் ஆபிரகாம் பதறி போகாமல், தேவனை விசுவாசித்தார்.

தேவ ஆசீர்வாதங்களைப் பெறும்போது நாம் எந்த அளவிற்கு சந்தோஷமாக, இருக்கிறோமோ, அதேபோல சோதனை நேரங்களிலும் விசுவாசமாக இருக்க வேண்டும்.

இதை குறித்து யாரிடமும் கூறாமல், ஆலோசனைக் கேட்காமல், அதை மாற்றுமாறு தேவனிடம் விண்ணப்பம் செய்யாமல், அந்த காரியத்தைச் செய்து முடிக்க தயாராகிறார் ஆபிரகாம். இங்கு கவனிக்க வேண்டிய ஒரு காரியம் என்னவென்றால், இதை குறித்து தேவன் கூறிய பிறகு, அதற்கு ஆபிரகாம் திரும்ப எதுவும் சொல்லவில்லை. நேரடியாக அதை செய்ய (ஆதியாகமம்:22.3) ஆரம்பித்துவிட்டார்.

தேவன் நம்மிடம் எதிர்பார்க்கும் அல்லது கேட்கும் காரியங்களைக் குறித்து சில நேரங்களில் யாரிடமும் கூறவோ, ஆலோசனைக் கேட்கவோ போகக் கூடாது. ஏனெனில் நமக்கு அளிக்கப்பட்ட விசுவாசத்தை இழக்கச் செய்யும் ஆலோசனைகள் மற்றவர்களிடம் இருந்து வரலாம். ஈசாக்கை பலிக் கொடுப்பதை குறித்து ஆபிரகாம், யாரிடமாவது ஆலோசனை கேட்டிருந்தால், கண்டிப்பாக அவரது விசுவாசத்தை இழக்க செய்திருந்தார்கள்.

ஆபிரகாமிடம் இருந்த இன்னொரு கவனிக்க வேண்டிய காரியம் என்னவென்றால், தேவனால் கூறப்பட்ட காரியத்தை முடிக்கும் வரை, ஒரே மனதோடு இருந்தார். அதற்கு எதிரான பல சூழ்நிலைகள் வந்த போதும், ஞானமாக அவற்றை எதிர்கொண்டார்.

பலிக் கொடுக்க வேண்டிய மலையை எட்டிய உடனே, ஆபிரகாம் உடன் சென்ற பணியாளர்களை மலை அடிவாரத்திலேயே நிற்குமாறு கூறுகிறார். வேலைக்காரர்களிடம், “நாங்கள் திரும்பி வருவோம்” (ஆதியாகமம்:22.5) என்கிறார். ஏனெனில் அவர்கள் மேலே வந்தால், ஈசாக்கை பலிக் கொடுப்பதை தடுத்து நிறுத்தி, தேவனுடைய திட்டத்தை செயல்படுத்த விடமாட்டார்கள்.

மலையில் ஏறிச்செல்லும் போது, பலிச் செலுத்துவதற்கான மிருகம் எங்கே? என்று கேட்ட மகன் ஈசாக்கின் கேள்விக்கு, பதட்டம் அடையாத ஆபிரகாம் “கர்த்தர் பார்த்து கொள்வார்” என்கிறார். அங்கு பதறி போயிருந்தாலோ அல்லது உண்மையை கூறி இருந்தாலோ, வாலிபனான ஈசாக்கு உயிருக்கு பயந்து ஓடி இருக்கலாம்.

இப்படி ஒவ்வொரு சோதனைகளையும் ஆபிரகாம் விசுவாசத்தை கொண்டு ஜெயிக்கிறார். அந்த விசுவாசத்தை கண்ட தேவன், கத்தி எடுத்து ஈசாக்கை வெட்ட போகும் வரை, எதுவும் பேசவில்லை. ஆனால் பின்னணியில் ஆபிரகாமின் விசுவாசத்திற்காக கிரியைச் செய்து கொண்டே இருந்தார் என்பதை அடுத்தடுத்த வசனங்களை படித்தால் அறிந்து கொள்ளலாம்.

நாம் தேவனுக்காக செய்ய வேண்டிய காரியத்தை தடுக்க ஏற்படும் எந்தொரு சோதனையையும் ஞானமாக எதிர்கொள்ளும் போது, நாம் எதிர்பாராத ஆசீர்வாதங்களால் தேவன் நம்மை நிரப்புவார். தேவன் கூறிய காரியங்களை ஆபிரகாம் விசுவாசித்தார். மேலும் அதற்காக தான் செய்ய வேண்டிய பங்கை முழுமையாக செய்து முடித்தார்.

அதற்கு எதிராக வந்த எந்தொரு தடையையும் ஞானமாக எதிர்கொண்டு, தேவ சித்தம் நிறைவேறினார். இதனால் ஆபிரகாமின் விசுவாசத்தை தேவன் நீதியாக எண்ணினார். நாமும் விசுவாசத்தோடு தேவ சித்தத்தை பூரணமாக செய்யும் போது, மட்டுமே தேவனுடைய பார்வையில் அது நீதியாக எண்ணப்படும்.

ஜெபம்:

எங்களை நேசிக்கிற அன்புள்ள ஆண்டவரே, ஆபிரகாமின் வாழ்க்கையின் மூலமாக எங்களோடு பேசிய உமது வார்த்தைகளுக்காக ஸ்தோத்திரம். எங்கள் வாழ்க்கையில் தேவ சித்தம் நிறைவேறுவதற்காக, விசுவாசத்தோடு சோதனைகளை மேற்கொள்வது மட்டுமின்றி, அதற்கு விரோதமாக வரும் தடைகளை ஞானமாக எதிர்கொள்ள கிருபை தாரும். உமது பார்வையில் எங்கள் விசுவாசம் நீதியாக எண்ணப்பட உதவி செய்யும். இயேசுவின் நாமத்தில் கேட்கிறோம் எங்கள் நல்ல பிதாவே, ஆமென்.

கடந்த வார செய்திகள்

Joomla! பிழை நீக்க முனையம்

அமர்வு

விவரக்கோவை தகவல்

நினைவகப் பயன்பாடு

தரவுத்தள வினவல்கள்